زنگ دو قــطــبــي زده شد!
درباره سایت
آخرین مطالب
- بساط انفعال را از قوه قضائیه برچینید
- مخرج مشترک با دشمن، یعنی چه؟
- چگونه رقم حورد؟؛ عاشورا
- سئوال خوب به تولید فکر خوب می انجامد
- آیا وقت محاکمه حسن روحانی نیست؟
- چرا مجرمین نفوذی در قدرت، محاکمه نمی شوند؟
- تحقق جبهه انقلاب اسلامی، ذیل گفتمان رهبری
- تحقق جبهه انقلاب اسلامي، ذيل گفتمان رهبري
- سئوال خوب به توليد فکر خوب مي انجامد
- آيا وقت محاکمه حسن روحاني نيست؟
امکانات وب
به نام خدا و براي خدا
حسن روحاني که جهت دلجوئي از مردم صبور اهواز در مورخ 4 اسفند 95 به آن سامان سفر کرده بود، لکن از روبرو شدن با مردم پرهيز و تنها در
سال 1361 در منطقه عملياتي رمضان، وقتي مي خواستم وضو بگيرم، حجم ريزگردها آنقدر زياد بود، که آب به همراه خاک، از صورت و دستها بصورت گل جاري مي گرديد و عملا وضو را باطل مي کرد و لذا بايد به جناب روحاني ياد آور شد، مگر آن روزها به اندازه امروز، منکرات در جامعه زياد بوده است؟! البته خداوند نعمتهايش را بخاطر فراموشي امر به معروف و نهي از منکر از مردم سلب مي کند، اما چرا با تزوير و نفاق، بي عرضگي دولت غربزده و غيرانقلابي را به پاي گناه احتمالي مردم اهواز مي نويسند؟! آيا مسئولين بي کفايت و ليبرال، موجب عذاب الهي نيستند؟!
اگر بپذيريم که زير پا گذاشتن معروف و ترک منکر توسط مردم خوزستان، موجب ريزگردها شده، پس اولين متهم آن رئيس جمهوري است که تحت عناوين مختلف با اجراء فريضه امر به معروف و نهي از منکر نخالفت ورزيده! که به دو مورد اشاره مي
البته ملت و مردم اهواز مي دانند، که رئيس جمهور به دلخواه به اهواز نرفته، بلکه فشار افکار عمومي و دخالت رهبر معظم انقلاب در خصوص رسيدگي به وضعيت مردم خوزستان، سبب اين سفر گرديد و گرنه جريان اشرافيت غربزده خود را ملزم به پاسخگوئي نمي دانند.
زبان حال حاج حسن روحاني شعر معروف پروين اعتصماي است که گويد:
| محتسب، مستي به ره ديد و گريبانش گرفت | مست گفت اي دوست، اين پيراهن است، افسار نيست |
| گفت: مستي، زان سبب افتان و خيزان ميروي | گفت: جرم راه رفتن نيست، ره هموار نيست |
| گفت: ميبايد تو را تا خانه ي قاضي برم | گفت: رو صبح آي، قاضي نيمه شب بيدار نيست |
| گفت: نزديک است والي را سراي، آنجا شويم | گفت: والي از کجا در خانه ي خمار نيست |
| گفت: تا داروغه را گوئيم، در مسجد بخواب | گفت: مسجد خوابگاه مردم بدکار نيست |
| گفت: ديناري بده پنهان و خود را وارهان | گفت: کار شرع، کار درهم و دينار نيست |
| گفت: از بهر غرامت، جامه ات بيرون کنم | گفت: پوسيدست، جز نقشي ز پود و تار نيست |
| گفت: آگه نيستي کز سر در افتادت کلاه | گفت: در سر عقل بايد، بي کلاهي عار نيست |
| گفت: مي بسيار خوردي، زان چنين بيخود شدي | گفت: اي بيهوده گو، حرف کم و بسيار نيست |
| گفت: بايد حد زند هشيار مردم، مست را | گفت: هوشياري بيار، اينجا کسي هشيار نيست |
والسلام
برچسب:
نویسنده: آراد قنبری